Postanowienie Sądu
Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 6 marca 2013 r o sygn.akt. IACz 371/13
Sąd Apelacyjny w Poznaniu
Wydział I Cywilny
w następującym składzie:
Przewodniczący SSA Bogdan
Wysocki
Sędziowie: SA Jan Futro
(spr.), SA Hanna Małaniuk
Rozpatrzono zażalenie na
postanowienie zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z
dnia 18 października 2012
r.
sygn. akt XIV C 201/11:
Sąd Apelacyjny oddala
zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem
zawartym we wskazanym wyroku Sąd Okręgowy orzekając rozwiązanie małżeństwa
stron z-winy pozwanego (pkt 1) zasądził od niego na rzecz powódki 977 zł
tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 2).
W uzasadnieniu wskazał, że
skoro orzeczono rozwód z winy pozwanego, należało uznać, że przegrał
proces i w konsekwencji obciążyć go kosztami procesu, na które składają się
opłata od pozwu w kwocie 600 zł i koszty zastępstwa procesowego powódki (z
uwzględnieniem opłaty skarbowej) w kwocie 377 zł
Na postanowienie to w
części, w jakiej orzeczono o kosztach procesu zażalenie wniósł pozwany
domagając się jego zmiany i zwolnienia go od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wskazał, że
nie ma żadnych dochodów a jedynym źródłem jego utrzymania jest zasiłek
z(...) P..
Rozpoznając zażalenie Sąd
Apelacyjny zważył, co następuje.
Zażalenie okazało się
niezasadne.
Instytucja kosztów procesu,
chociaż ściśle wiąże się z prowadzeniem sporów cywilnych-w szerokim pojęciu
tego słowa-o podłożu zawsze materialnoprawnym, jest instytucją, której kształt i
zasady regulowane są przez przepisy kodeksu postępowania cywilnego, tj.
przez przepisy procesowe. Najogólniej rzecz ujmując,
koszty procesu to nakłady
pieniężne ponoszone przez stronę w związku z tokiem postępowania sądowego.
Zgodnie z art. 98 § 1
k.p.c. strona, która przegrała sprawę cywilną ma obowiązek zwrotu
przeciwnikowi kosztów obrony, tj. tych, które są niezbędne do celowego
dochodzenia praw i celowej obrony. Kwestię czy i w jakim zakresie strona
przegrała sprawę ocenia się według tego czy żądania strony zostały w całości
lub w części uwzględnione. W niniejszym procesie żądania powódki zostały w
pełni uwzględnione mimo, że pozwany domagał się rozwodu z jej winy.
Niewątpliwie zatem to pozwany przegrał proces.
Zwrot kosztów procesu
następuje na żądanie strony wygrywającej. Do kosztów tych zalicza
się inter ahakoszty sądowe (§ 2) oraz koszty zastępstwa procesowego (§ 3).
W niniejszej sprawie koszty te poniesione przez powódkę wyniosły 977 zł.
Warto w tym miejscu
zaznaczyć, że zgodnie z zaleceniem nr R (81) 7 dotyczącym środków ułatwiających
dostęp do wymiaru sprawiedliwości, przyjętym przez Komitet Ministrów w dniu 14
maja 1981 r., powinno być zasadą, że - z wyjątkiem szczególnych okoliczności -
strona wygrywająca otrzymuje od strony przegrywającej zwrot sum rozsądnie
wydatkowanych na koszty postępowania i honoraria adwokackie (cyt. za Standardy
Prawne Rady Europy. Zalecenia, Tom IV, Sądownictwo, Warszawa 1998, s. 215).
Uzasadnia to pogląd, że przewidziane w art. 102 k.p.c, odstępstwo od
tej zasady może mieć miejsce tylko w sytuacjach wyjątkowych. Jak zresztą wprost
wynika z treści powołanego przepisu w wypadkach „szczególnie
uzasadnionych" sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część
kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Zastosowanie tego przepisu
wymaga w każdym przypadku ustalenia, że istnieje taka szczególna (wyjątkowa)
podstawa uzasadniająca odstąpienie od reguły określonej w art. 98 § 1
k.p.c. Nie może, taką wyłączną podstawą być trudna sytuacja majątkowa
strony zobowiązanej do zwrotu kosztów stronie przeciwnej. Przeciwko takiemu
poglądowi przemawia też treść art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o
kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tj. Dz. U. z 2010 r. nr 90 poz.594
ze zm.) zgodnie z którym zwolnienie od kosztów sądowych nie zwalnia strony od
obowiązku zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi.
0 komentarze:
Prześlij komentarz